ฉันคงต้องลา จากกันตรงนี้คงไม่มีวันคืนย้อนมา
กอดเธอเอาไว้ ใจก็มีแต่เหนื่อยล้า
เราคงต้องร่ำลา เมื่อเธอพบทางที่ดี
เรื่องราวที่แล้วมา คงต้องจบลงเพียงเท่านี้
รู้ตัวอีกที ใจเธอก็หนีจากไป
ปล่อยฉันงมงายไปกับรัก
ตั้งแต่เมื่อไร ที่เธอไม่รัก ที่ไม่มีฉันในใจอย่างเก่า
ตั้งแต่เมื่อไร ที่เธอรักเขา จนทำให้เราต้องร่ำลา
หากเธอจะปล่อยมือกัน ฉันพร้อมกลั้นน้ำตา
ด้วยความเข้าใจ จะยอมเข้าใจ ว่าคนๆนั้นจะไม่ใช่ฉันอีกต่อไป
ฉันคงต้องไป อยู่ต่อไม่ไหวในเมื่อใจเธอมีแต่เขา
และจะไม่เว้าวอนให้ใจเธออยู่ตรงนี้
ใจยังจำไม่เคยลบลืมภาพเก่า
ที่มีเพียงเรากับคำว่ารัก ก่อนที่เธอจะเจอเขา
