เฝ้ารอคอยอย่างมีหวังแก้วตาดวงใจหลบมาหากัน แต่ผ่านเลยไปกี่หน้าฝนไม่มีวี่แวว
ของคนที่รอ โอ้ โอ วันเดือนปีเลื่อนผ่านพ้น ทุรนทุราย เหมือนตายทั้งเป็น...
และเธอคงเดินไปลาลับ ไม่มีเยื้อใยสัญญาไม่มีความหมาย
**จะลืมเธอได้อย่างไรเมื่อรักยังคงอยู่ที่ตรงนี้ไม่เคยจะลบจะเลือนไป
ภาพที่เธอจากลายังคงฝังลงในหัวใจ จะลืมได้อย่างไร วอนสายลมช่วยบอก ทีได้หม้าย
***ต่อใดอีหลบมาหา ทำท่าหวังเหวิดคอยเธอนานแล้วให้เธอหลบมา
พี่บ่าวคอยนั้งคอยถ้าพร่ำเพ้อหาเธอหัวใจมันพรือโฉ้
เธอคงลืมคำสัญญาที่เคยที่เคยให้กัน รำพันว่าใจฉันจะมีแต่เธอ
แต่เธออยู่ที่ไหนได้โปรดเธอหลบมาหาทีได้หม้าย.
น้องทิ้งให้พี่น้ำตาไหลริน ทุกวันทวงติง ยังห่วงหาถึงเพ้อเหงาเหลือเกินน้องหม้าย
กี่ปลายสายฝนที่ล่วงเลยลับ ตะวันพลบค่ำพี่ยังฝันถึงเธอ ข้องใจน้อง น้องอยู่ไหน
ทะเลเงียบเหงาภูเขาอ้างว้าง เมื่อน้องเหินห่าง หมางเมิน เงียบหาย
คนใต้ตัวดำก็ยังมีหัวใจ อย่าปล่อยให้เหงาเศร้าสร้อยเดียวดาย
