พรุ่งนี้จะไม่รักเขา บอกตัวเอง อย่างนี้ทุกวัน
รักที่ทนทุกข์ทรมาน อยู่กับความฝันลมๆข้างเดียว
อดทนกับความเหงาใจ อยู่บนทางที่มันซับซ้อนวกวนจนเหนื่อย
เหมือนไม่รู้เลย เราเป็นคนรัก หรือแค่คนคุย
ความรู้สึกข้างใน
เจ็บแสนเจ็บ มันก็ยังไม่เข็ด
เจ็บเองเพราะว่าใจโง่เอง
เป็นดังคนที่เดินขึ้นดอย แต่ไปไม่ถึงยอดดอย
เหม่อลอย มองไม่เห็นทาง
อยู่กับรักที่มันเหนื่อยล้า แต่ว่าไม่ยอมเลิกลา
ร้องไห้ลำพังทุกวัน
ไปรักคน ที่ไม่ควรรัก ไปแคร์คน ที่ไม่ควรแคร์
เพราะไม่ยอมรับความจริง หัวใจเลยติดดอย คอยเธอฝ่ายเดียว
เมื่อวานก็เจ็บซ้ำๆ วันต่อมาก็ทำเหมือนเดิม
ไม่เข้าใจหัวใจเลย ที่ยังทนเสียน้ำตาให้เขา
เส้นทางไกลสุดสายตา แต่ก็เกินกว่าจะถอยหลังไปยังที่เก่า
ทั้งที่เขาเอง ไม่เห็นเรามีตัวตน
ความรู้สึกข้างใน
เจ็บแสนเจ็บ มันก็ยังไม่เข็ด
เจ็บเองเพราะว่าใจโง่เอง
เป็นดังคนที่เดินขึ้นดอย แต่ไปไม่ถึงยอดดอย
เหม่อลอย มองไม่เห็นทาง
อยู่กับรักที่มันเหนื่อยล้า แต่ว่าไม่ยอมเลิกลา
ร้องไห้ลำพังทุกวัน
ไปรักคน ที่ไม่ควรรัก ไปแคร์คน ที่ไม่ควรแคร์
เพราะไม่ยอมรับความจริง หัวใจเลยติดดอย คอยเธอฝ่ายเดียว
ไม่เคยคิดว่าจะติดดอย ชีวิตอยู่บนยอดดอย เหม่อลอยมองไม่เห็นทาง
อยู่กับรักที่มันเหนื่อยล้า แต่ว่าไม่ยอมเลิกลา
ร้องไห้ลำพังทุกวัน
ไปรักคน ที่ไม่ควรรัก ไปแคร์คน ที่ไม่ควรแคร์
เพราะไม่ยอมรับความจริง หัวใจเลยติดดอย คอยเธอฝ่ายเดียว
