ผ่านไฟที่ร้อนกว่านรก
ผ่านรักที่มีแต่โกหก
แต่ฉันยังยืนอยู่ตรงนี้
ไม่ละลายแม้ใครจะหนี
บาดแผลเหมือนการฝึกฝน
ให้ฉันทนเก่งขึ้นทุกครั้ง
เหมือนเกราะที่แลกมาด้วยน้ำตา
จนเป็นทองคำในร่างคนธรรมดา
ใครบอกว่าความรักทำให้พัง
ฉันว่ามันทำให้ฉันเข้มแข็งกว่าเก่า
ฉันเป็นเหมือน สิบแปดมนุษย์ทองคำ
โดนตี โดนเผา ก็ยอมให้เธอทำ
เจ็บเท่าไรหัวใจฉันยังยืน
จบกี่ครั้งฉันยังกลับมาฟื้น
เพราะฉันคือทองคำในคืนที่มืดดำ
ไม่เคยละลาย แม้ไฟจะแรงแค่ไหน
แม้ใครจะเดินจากไป
ใครเคยพูดว่าฉันแพ้
แต่ฉันรู้ว่าฉันไม่อ่อนแอ
รักที่พังแค่บทเรียน
ให้ฉันรู้ว่าต้องรักตัวเองก่อนใคร
ใครบอกว่าความรักทำให้พัง
ฉันว่ามันทำให้ฉันเข้มแข็งกว่าเก่า
ฉันเป็นเหมือนสิบแปดมนุษย์ทองคำ
โดนตี โดนเผา ก็ยอมให้เธอทำ
เจ็บเท่าไรหัวใจฉันยังยืน
จบกี่ครั้งฉันยังกลับมาฟื้น
เพราะฉันคือทองคำในคืนที่มืดดำ
ไม่เคยละลาย แม้ไฟจะแรงแค่ไหน
แม้ใครจะเดินจากไป
บางทีทองคำก็มีรอย
แต่รอยนั้นบอกเรื่องราวว่าฉันไม่ยอมปล่อย
ความรักที่ดี ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ
แค่ยังยิ้มได้ นั่นแหละสุดยอดแล้ว
ฉันเป็นเหมือนสิบแปดมนุษย์ทองคำ
หัวใจฉันส่องแสงในความช้ำ
จะรักอีกกี่ครั้งก็ไม่กลัว
เพราะฉันเรียนรู้ว่าเจ็บแล้วรอดชัวร์
ไม่ต้องสมบูรณ์ แค่ไม่พังพอแล้ว
มนุษย์ทองคำ ยังยิ้มได้เสมอ
