โอ้ โห่ โอ่ โห่ โอ้ โอ้ โห่ โอ้ โอ่ โห่ โอ้ โอ้ โห่ โอ่ โอ้ โอ้ย
เสียงคน โฮคนห้อง คือเขาหย่องหัวใจแท้เด้
อก ซ้าย เลยเพพังหมุ่น คนทุกข์จังอ้าย
ฮักเจ้าหลายแต่บ่มีบุญ
บ่ได้หอมแก้มอุ่นอุ่น ยอ มือผูกฝ้าย
หย่าง เฮดหน้า เหล่มเหล่ โซเซมาบ้านน้อง
นั่งจอบส่อง เบิ่งน้องกับเขา
อ้ายบ่มีปัญญา เลยบอกกล้าไปผูกแขนเจ้า
ได้แต่ อวยพร อยู่ข้างเสาหั้ว หน้าบ้านนาง
บุญผลาอ้ายใส่ถุงมา ได้ส่ำนี้
ให้เจ้าอยู่สุขขีกับเขาเด้อนาง
ให้เจ้าลอยอ่องลอง ให้เจ้าครองเคียงคู่
ให้เจ้าอยู่กับเขาเทิงสวรรค์
ให้เจ้าเป็นคู่แก้ว ให้เจ้าแคล้วดวงมาร
ให้คนฮ้อง จั้น จั้น ว่ามาเด้อขวัญเอย
