เธอรู้ไหมว่าความเฉยชา
คมกว่าคำลาเป็นไหนๆ
ถ้อยคำหวานที่เธอพูดมา
มันยิ่งกว่าไซยาไนด์
แค่เพียงได้กลิ่นอาจสิ้นลมหายใจ
ไร้ซึ่งความน่าดู
เป็นส่วนเกินในชีวิตเธอ
ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
จากที่เคยเป็นคนสำคัญ
ลำดับของฉันต้องเปลี่ยนหมุน
แค่ตัวประกอบที่เธอเคยชอบ
ความรักเท่ากับศูนย์
ฉันต้องกลายเป็นตัวสำรอง
ไว้รับรองแค่ตอนเธอเหงา
สะใจไหมที่ได้เขา
เชิญตามสบาย
มันไม่ได้เจ็บที่เธอจากไป
แค่ทนไม่ไหวที่เธอไม่รัก
ทุ่มเททุกอย่าง ดูแลไม่ห่าง
ผิดตรงที่ฉันให้เธอมากไป
มันไม่ได้เจ็บที่เธอมีใคร
เธอคงอยากได้ไอ้พวกไม่มีหาง
วิ่งชนตลอด ไม่เคยเว้นว่าง
ตอบแทนให้ฉันด้วยคำอำพราง
เป็นคนอยู่หรือเปล่า
ฉันต้องกลายเป็นตัวสำรอง
ไว้รับรองแค่ตอนเธอเหงา
สะใจไหมที่ได้เขา
เชิญตามสบาย
มันไม่ได้เจ็บที่เธอจากไป
แค่ทนไม่ไหวที่เธอไม่รัก
ทุ่มเททุกอย่าง ดูแลไม่ห่าง
ผิดตรงที่ฉันให้เธอมากไป
มันไม่ได้เจ็บที่เธอมีใคร
เธอคงอยากได้ไอ้พวกไม่มีหาง
วิ่งชนตลอด ไม่เคยเว้นว่าง
ตอบแทนให้ฉันด้วยคำอำพราง
เป็นคนอยู่หรือเปล่า
