พอกันทีหัวใจ ยิ่งทน ยิ่งฝืน ยิ่งยื้อ สักเท่าไหร่
เหน็ดเหนื่อยอ่อนล้าหัวใจ ทุ่มเทให้ไป ได้เพียงแค่น้ำตา
เอ่ยคำร่ำลา หอบใจกลับคืนมา เจ็บปวดสักเท่าไหร่ วันที่ไม่เหลือใคร
ฉันเข้าใจ ฉุดรั้งไว้ไม่ได้ ก็ต้องปล่อยวาง
สุดท้ายก็ต้องจาก ต่างคนต่างไปคนละทาง ชีวิตที่เหลือเหลืออยู่ เป็นแค่ความหวังที่เลือนราง
หมดเวลาแล้ว สุดทางก็ต้องปล่อยมือ
ที่ผ่านมารู้ดี ถึงในวันนี้ แม้ใจยังผูกพัน แต่คงหมดความหมาย เจ็บช้ำจะเป็นจะตาย
ก็ต้องเตรียมใจ
สุดท้ายก็(แล้ว)ต้องจาก ต่างคนต่างไปคนละทาง ชีวิตที่เหลือเหลืออยู่ เป็นแค่ความหวังที่เลือนราง
[มัน]หมดเวลาแล้ว สุดทางก็ต้องปล่อยมือ
