โลกที่แสนกว้างใหญ่ เรื่องที่มันวุ่นวายในจิตใจ
โยน โยนมันออกไปซะ
ยิ้มที่มีเริ่มหมด ความเหาความเศร้าฉุดดึง
ความสดใสไกลออกไปจากคุณแล้ว
หันกลับให้เมืองใหญ่ มุ่งออกไปสู่เมืองที่สดใส
ธรรมชาติที่ลายล้อม
ยิ้มอย่างมีความสุข ดับทุกข์ที่มีในจิตใจ
เหลือเอาไว้เพียงบทเรียนที่ได้รู้
..............................................
ลอง ลองคิดดูมันดุจมีพลัง
ธรรมชาติได้สร้างมันให้ยิ้มอย่างมีความหวัง
พังทลายความทุกข์ทนหลีกหนีให้เราหลุดพ้น
ความห่วยแตก......แล้วเรามาเมากัญ
..............................................
สังคมที่แปลงเปลี่ยน ฉันจึงต้องแต่งเติมความสดใส
โดยต้นไม้แห่งความหวัง
ยิ้มอย่างมีความสุข ดับทุกข์ที่มีในจิตใจ
เหลือเอาไว้เพียงบทเรียนที่ได้รู้
..............................................
ลอง ลองคิดดูมันดุจมีพลัง
ธรรมชาติได้สร้างมันให้ยิ้มอย่างมีความหวัง
พังทลายความทุกข์ทนหลีกหนีให้เราหลุดพ้น
ความห่วยแตก......แล้วเรามาเมากัญ
