เหมือนบทเพลงที่เคยได้ฟังจนชิน มันได้ยินจนจำขึ้นใจ
คำไม่กี่คำที่เธอทิ้งไว้ในใจ มันก็คงคล้ายๆกับเพลงที่ฟัง
*เจ็บจนชินซ้ำไปอย่างนี้ จนหัวใจมันหมดแรง
ให้อภัยเธอจนไม่มีน้ำตาให้ไหล
**อยากตะโกนขอโทษตัวเองที่โง่เกินไป เจ็บเจียนตายจะยังฝืนแกล้งตัวเองทำไม
กลับมามองความจริงซะที ถ้าดีจริงร้องไห้ทำไม
ขอโทษตัวเองที่ใจร้าย ให้ต้องทนต้องอยู่กับรักที่ไม่จริง
เธอก็คงเป็นอีกคนที่ไม่จริงใจ ผ่านเข้ามาไม่ช้าแล้วเธอก็ไป
(ซ้ำ */**)
ขอโทษตัวเองที่ใจร้าย ที่ต้องทนต้องอยู่กับรักที่..ไม่มีอยู่จริง
