ถาม..ตัวเองซ้ำ ๆ ว่าทำไมปล่อยเธอให้เดินไป
ทั้ง..ที่รู้แก่ใจ ไม่มีเธอ..ฉันอยู่ไม่ได้
เรื่อง/ ที่/ ฉัน..ได้ทำผิดไป..คือดูแลเธอดีไม่มากพอ
และยังไม่เคย..จะขอให้เธอ..อภัย
*ฉันพึ่งได้รู้ เมื่อไม่มีเธออยู่ข้างกัน โลกของฉัน ก็มืดมิดกว่าสิ่งไหน
**ที่ฉันได้ทำผิดไป โปรดให้อภัยชั้นก่อน
เพราะฉันไม่เป็นอันกิน ไม่เป็นอันนอนเมื่อไม่มีเธอ
ชีวิตมันดูขาดหาย เมื่อหันไปแล้วข้างกายไม่มีเธอ
โอ้ เธอ ... โปรดกลับมารักกันเหมือนเดิม
รู้...ว่าเธอต้องช้ำกับการกระทำที่ฉันได้ทำไป
รู้...คำพูดร้าย ๆ มันทำลายจิตใจของเธอ
ฉันไม่รู้แค่เพียงเพียงอย่างเดียวคือจะใช้ชีวิตได้ยังไง
ถ้าขาดเธอไปตัวฉันคงอยู่ไม่ได้
