ให้เป็นผู้แพ้ผู้ช้ำหรือไร
มีความผิดหวังเป็นกำลังใจ
มีรอยแผลจากความรักเป็นเพื่อนทุกวัน
โอ้โชคชะตาแกล้งกันหรือไร
ให้เธอมาพบแล้วลาร้างไป
ให้ผิดหวัง และให้ต้องมีน้ำตา
ไม่รู้ทำกรรมอะไรในชาติไหนที่เคยผ่านมา
ทำไมโชคชะตาให้ต้องช้ำกว่าใครอื่นเขา
ให้ตายเลยไหม ต้องให้เจ็บแค่ไหน
ให้โดดเดี่ยวเดียวดาย
ช้ำไปทั้งหัวใจ ทุรนทุราย ก็ฟ้าท่านคงสะใจ
จำนนให้แล้วในโชคชะตา
ในวาสนาหัวใจข้านี้ ฟ้าแกล้งกันสะใจหรือยัง
ก็มันเหนื่อยแล้วเอาใจแลกใจ
มันแตกสลายไปทั้งหัวใจ
โดนตอกย้ำ มันบอบช้ำจนใจสิ้นแรง
ก็ฟ้าท่านคงสะใจ ฟ้าท่านช่างใจร้าย เหลือเกิน
