เจอกันอยู่ทุกวัน จนมันคุ้นเคย
เห็นกันทุกวันเลย ก็เหมือนเดิมทุกที
ก็ไม่เคยรู้สึก ว่าเธอคือคนพิเศษ
แค่เพื่อนคนหนึ่ง ที่ฉันนั้นไว้ใจ
อยู่ด้วยกันทั้งวัน จนฉันมองข้ามไป
ว่าเธอมีความหมาย มากกว่าที่เคยรู้
แต่วันไหนที่เธอ ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
กลับรู้สึกแปลกๆ มันเหมือนขาดอะไร
วันไหนต้องอยู่คนเดียว ก็ยังดูไม่ค่อยชิน
หรือฉันคิดถึงเธอ แต่ว่าฉันไม่เคยรู้
เธอเหมือนต่างหูคู่โปรด ที่ใส่แล้วมองไม่เห็น
แต่รู้ว่าเธอเติมเต็ม ให้ฉันได้มั่นใจ
ไม่ต้องโดดเด่น ไม่ต้องเหมือนใคร
แค่มีเธออยู่ตรงนี้ ฉันสบายใจ ที่สุดเลย
ใส่เสื้อยืดเหมือนเดิม ไม่ต้องแต่งหน้า
เธอก็ไม่เคยว่า เวลาอยู่ด้วยกัน
พูดจาไม่เข้าท่า ก็หัวเราะได้ทั้งวัน
ฉันไม่ต้องระวัง เป็นตัวเอง ได้ตลอด
ทุกวันยังเหมือนเดิม โลกที่เคยคุ้นตา
โลกที่มีเธอมา เป็นส่วนที่สำคัญ
ติดอยู่นิดเดียว ถ้าได้จ้องตากัน
ใจ มันหวั่นๆ ไม่ค่อยเหมือนเดิม
ไม่รู้ว่าเธอรู้ไหม ความลับในใจฉัน
มันเกินกว่าคำว่า เพื่อนกันไปแล้ว
เธอเหมือนต่างหูคู่โปรด ที่ใส่แล้วมองไม่เห็น
แต่รู้ว่าเธอเติมเต็ม ให้ฉันได้มั่นใจ
ไม่ต้องโดดเด่น ไม่ต้องเหมือนใคร
แค่มีเธออยู่ตรงนี้ ฉันสบายใจ ที่สุดเลย
อาจเป็นเพราะฉันมอง ไปข้างนอกเกินไป
เลยไม่เห็นในใจว่าใครมานั่งอยู่
รู้ตัวอีกทีเธอก็เข้ามา ข้างใน เมื่อไหร่ ก็ไม่รู้
เธอเหมือนต่างหูคู่โปรด ที่ใส่แล้วมองไม่เห็น
แต่รู้ว่าเธอเติมเต็ม ให้ฉันได้มั่นใจ
ไม่ต้องโดดเด่น ไม่ต้องเหมือนใคร
แค่มีเธออยู่ตรงนี้ ฉันสบายใจ ที่สุดเลย
ต่างหูคู่ใจ
ทำให้ฉันมั่นใจ
แค่เธออยู่ข้างกัน
ฉันไม่ต้องการใครแล้ว
