ดวงอาทิตย์พ้นลับขอบฟ้า ใครคนหนึ่งรอคำสัญญา
ปีคืนวันผ่านเลยล่วงมา ราตรีกาลผันเปลี่ยน
เจ้ากางปีกบินอยู่ที่ไหน ไซรไม่หวนหลบคืนรัง
ใครคนหนึ่งมันใจสั่น เวลาที่คิดถึงน้อง
*กี่เดือนสิบผ่านเลย ยังไม่เห็นกานดา
รอจนพองลา กินไม่ได้เสียแล้ว
ไชรยังไม่หลบมา หรือหลงคารมใครแล้ว
ลืมสิ้นแล้ว ไอคำสัญญา
บอกพี่เห้อไม่เปลี่ยนใจ บอกเอาไว้ว่ารักมั่น
สัญญาว่าจะหลบคืนรัง จำคำน้องไว้ให้ดี
บอกพี่เห้อขอสาบาน หากว่าผิดไปจากนี้
ให้ฟ้าดินลงโทษทันที หากมีใครไม่ซื่อตรง
**ถอนคำสาบานตะน้องเห้อ
ไม่อยากเห็นเธอต้องทุกข์ทน
ขอให้เราหลุดพ้นจากกันเสียที
(*,**)
