เธอเป็นใครมาข่มกันจัง คิดว่าตัวเองน่ะสูงหรือไง
คอยมากวนใจไม่มีใครเกิน ไม่ต้องมาบงการว่าใครจะเดิน
ทั้งที่เราไม่มีใครดีกว่าใคร เท้าเธอยังเดินบนดิน เธอว่าจริงไหม
สำคัญตนอย่างนี้ เธอไม่เหนื่อยหรือไง
คนธรรมดาเท่านั้น เราพอกัน
คนธรรมดาใช่คนละชั้น สูงขึ้นไป
คือแสงตะวัน ไม่ใช่คน อย่างฉันและเธอ
อย่าทำอย่างนั้น หยุดมันเอาไว้
อย่ามาวางอำนาจกันง่ายดาย
บอกกันอีกสักที ให้เธอเข้าใจ
เธอเป็นใครมาใหญ่เกินตัว
อย่าได้คิดไปว่าฉันต้องกลัว
อย่ารังแกจนหน้ามืดตามัว
ไม่มีใครเขาจะกลัวหรอกเธอ
ทั้งที่เราไม่มีใครดีกว่าใคร
เท้าเธอยังเดินบนดิน เธอว่าจริงไหม
สำคัญตนอย่างนี้ เธอไม่เหนื่อยหรือไง
อย่าทำอย่างนั้น หยุดมันเอาไว้
อย่ามาวางอำนาจกันง่ายดาย
บอกกันอีกสักที ให้เธอเข้าใจ
อย่าทำอย่างนั้นหยุดมันได้ไหม
ต่อให้ใจจะรักเธอเท่าไหร่ แต่ถ้าเธอไม่แคร์
ก็คงไม่ไหว สุดท้ายเราก็คนเหมือนกัน
โวะ โอ คนเหมือนกัน
คนธรรมดาเท่านั้น เราพอกัน
คนธรรมดาใช่คนละชั้น สูงขึ้นไป คือแสงตะวัน
ไม่ใช่คน อย่างฉันและเธอ
อย่าทำอย่างนั้น หยุดมันเอาไว้
อย่ามาวางอำนาจกันง่ายดาย
บอกกันอีกสักที ให้เธอเข้าใจ
อย่าทำอย่างนั้นหยุดมันได้ไหม
ต่อให้ใจจะรักเธอเท่าไหร่ แต่ถ้าเธอไม่แคร์
ก็คงไม่ไหว สุดท้ายเราก็คนเหมือนกัน
โวะ โอ สุดท้ายฉันก็คนเหมือนเธอ
