ใจที่เต็มไปด้วยร่องรอย
จากความรักที่พังทลาย ไม่มีชิ้นดี
เราสองพยายามจะก้าวข้ามผ่าน
สุดท้ายก็ต้องจบลงแบบนี้
ไม่มีผู้ชนะในสงคราม
มีแต่บาดแผลที่เราต่างต้องยอมโดยดี
คงต้องใช้เวลารักษาด้วยน้ำตา
แต่อีกนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้
(*) กว่าภาพของเราจะจางไป
กว่าที่หัวใจจะพร้อมเริ่มต้นใหม่
(**) ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ฉันจะกลับมาเหมือนเดิม
ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ภาพของเธอจะเลือนหายไป
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ฉันจะกลับมา ยิ้มได้อีกครา
ไม่อยากต้องทรมานอยู่อย่างนี้
เพราะเรื่องราวระหว่างเรายังคงวนมาทุกที
ในทุกคืนที่หลับตา ฉันยังเห็นเธออยู่ตรงนี้
ต้องใช้หยดน้ำตา สักเท่าไหร่ เวลาสักแค่ไหน
ภาพเธอในใจ จะเลือนหายไปสักที
(***) ใครก็บอกว่าเวลาจะเยียวยาให้หายดี
แต่เมื่อไร ต้องทนอีกนานแค่ไหน
ที่ฉันต้องทรมานอยู่อย่างนี้
