กลางคืนนั้นไม่เคยจะง่ายเลย
แต่พอมีเธอแล้วฉันนอนพักได้เลย
เหมือนว่าโลกนี้กลายเป็นความเบา เหลือเพียงแค่สองเรา
ฉันจึงได้นอนหลับตา
ฉันยอมรับโดยดี ว่าในคืนนี้ฉันนอนไม่หลับ
โลกที่เงียบเหงาหัวใจยิ่งสับสน ทนไม่ค่อยไหวกับความเหงาใจ
เหมือนว่าโชคชะตา พาให้ชีวิตพัดเธอเข้ามา
เป็นดั่งสายลมอ่อนโยน คอยปลอบฉันไว้ไม่ให้
แตกสลายเพราะความจริง
กลางคืนนั้นไม่เคยจะง่ายเลย
แต่พอมีเธอแล้วฉันนอนพักได้เลย
เหมือนว่าโลกนี้กลายเป็นความเบา เหลือเพียงแค่สองเรา
ฉันจึงได้นอนหลับตา
เหมือนหัวใจที่เคยอ่อนกลับเข้มแข็ง
เหมือนว่าร่างกายไม่เคยเปราะบาง
เหมือนว่าน้ำตาไม่เคยจะไหลออกมา
รอยยิ้มเข้ามาแทน รอยแผลจางลงไปเพราะเธอ
เหมือนว่าโชคชะตา พาให้ชีวิตพัดเธอเข้ามา
เป็นดั่งสายลมอ่อนโยน คอยปลอบฉันไว้ไม่ให้
แตกสลายเพราะความจริง
กลางคืนนั้นไม่เคยจะง่ายเลย
แต่พอมีเธอแล้วฉันนอนพักได้เลย
เหมือนว่าโลกนี้กลายเป็นความเบา เหลือเพียงแค่สองเรา
ฉันจึงได้นอนหลับตา
เหมือนหัวใจที่เคยอ่อนกลับเข้มแข็ง
เหมือนว่าร่างกายไม่เคยเปราะบาง
เหมือนว่าน้ำตาไม่เคยจะไหลออกมา
รอยยิ้มเข้ามาแทน รอยแผลจางลงไปเพราะเธอ
กลางคืนนั้นไม่เคยจะง่ายเลย
แต่พอมีเธอแล้วฉันนอนพักได้เลย
เหมือนว่าโลกนี้กลายเป็นความเบา เหลือเพียงแค่สองเรา
ฉันจึงได้นอนหลับตา
กลางคืนนั้นไม่เคยจะง่ายเลย
แต่พอมีเธอแล้วฉันนอนพักได้เลย
เหมือนว่าโลกนี้กลายเป็นความเบา เหลือเพียงแค่สองเรา
ฉันจึงได้นอนหลับตา
