วนเวียนซ้ำไปทุกวัน
เรื่องเธอและฉันที่ใจเองก็รู้
ทำได้แค่เพียงโคจรอยู่
ทำได้แค่เฝ้าดู
แต่ไม่มีวันได้เป็นมากกว่านั้น
แต่ยิ่งใกล้กันเท่าไหร่
ก็เหมือนยิ่งต้องห้ามใจทุกที
ไม่อาจคิดเกินไปไกล
ไม่อาจเป็นอะไรมากกว่านี้
เท่าที่มี
ต่อให้อยากจะหนี
ไปไกลซักแค่ไหน
อยากจะลบเธอออกไป
แต่มันก็วนมาที่เดิม
ไม่อาจจะขอ ได้กุมมือเธอไว้
แม้พยายามเท่าไร
ยิ่งชัดว่าในใจมีแค่เธอ
แสงระยิบระยับที่ส่อง
เงาที่เป็นประกายเมื่อมอง
ในตาของเธอ
ทำให้ฉันไม่ไปไหน
คิดซ้ำๆและย้ำในใจ
ได้เท่านี้ก็ดีเท่าไหร่
แค่ได้ยืนข้างเธอก็พอแล้ว
