เหมือนพายุในจิตใจ ไม่เคยหายไปจากตัวฉันจนวันนี้
สายลมหนาวความอ่อนแอ ฉันรับรู้ได้แต่ความหลัง และเป็นฉันเอง
ที่ยังคิดถึงทุกครั้งที่รู้สึก ที่ยังนึกถึงความจริงที่ทุกอย่าง
จบลงเพราะฉันเธอถึงได้เดินจากไป จะมีไหมสักวันที่เราพบกัน
มีบางครั้งที่หลับตา ฉันยังเห็นเธอในความฝันยืนมองฉัน
และทุกครั้งที่ตื่นมา ภาพเหล่านั้นจะคอยบอกไว้
ว่าเป็นฉันเอง
ที่ยังคิดถึงทุกครั้งที่รู้สึก ที่ยังนึกถึงความจริงที่ทุกอย่าง
จบลงเพราะฉันเธอถึงได้เดินจากไป จะมีไหมสักวันที่เราพบกัน
ขอแค่เพียงสักครั้งได้บอกเธอ ให้รู้ว่าฉันยังคงยังต้องการ
ขอโทษเธออีกครั้ง กับความทรงจำที่ฉันได้สร้างไว้
ถึงเป็นเหมือนแค่คนเห็นแก่ตัว ที่อยากจบเรื่องเดิม ๆ เพียงแค่คำ
พูดเดิมเดิม ซำ้ซ้ำ เผื่อมันจะทำให้รู้สึกดี
