ฮือ โฮโว้
โฮ้โวโฮ้โว โฮโวโว
บางครั้งหนทางของคนมันช่างยากเย็น
ฉันไม่อาจเห็นว่าวันข้างหน้าเป็นอย่างไร
อาจหมดเรี่ยวแรงที่จะสู้เดินไป
ข้างหน้า
บางครั้งมีทางหลายทางให้ฉันเลือกเดิน (ฮูว)
ฉันไม่รู้เลย
วันข้างหน้าจะสดใสมันอาจจะมืดมน
ที่สุดฉันควรเลือกเดิน
ทางใด
ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเปลี่ยนไป
โลกจะเปลี่ยนแปลง
ฟ้าจะเปลี่ยนสี
แต่ความรักฉันที่มีมันจะไม่มีเปลี่ยนไป
ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงตามวันเวลา
ต่อให้ทางให้หน้าเป็นเช่นไร (ฮูว)
ฉันจะเลือกเดิน
ทางซ้ายหรือทางขวา
แต่อยากให้รู้ไว้ฉันเองจะจับมือเธอตลอดเวลา
อยากขอให้เธอมั่นใจและรู้ไว้ว่า
รักฉันที่มีจะไม่เปลี่ยนแปลง
โฮ้โวโฮ้โว โฮโว โฮโวโว
สุดท้ายหนทางที่ตัวฉันได้เลือกไป (ฮูว)
เธออาจเสียใจกับทางที่ฉันนั้นเลือกเดิน
อยากให้เชื่อใจ
อยากให้เธอรู้ไว้คนดี
ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเปลี่ยนไป
โลกจะเปลี่ยนแปลง
ฟ้าจะเปลี่ยนสี
แต่ความรักฉันที่มีมันจะไม่มีเปลี่ยนไป
ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงตามวันเวลา
ต่อให้ทางให้ข้างหน้าเป็นเช่นไร
ฉันจะเลือกเดิน
ทางซ้ายหรือทางขวา
แต่อยากให้รู้ไว้ฉันเองจะจับมือเธอ
ตลอดเวลา
อยากขอให้เธอมั่นใจและรู้ไว้ว่า
รักฉันที่มีจะไม่เปลี่ยนแปลง
โฮโวโฮ้โว โฮโวโฮโวโว (ฮูว)
บางครั้งหนทางของคนมันช่างยากเย็น (ไม่ว่าวันพรุ่งนี้)
ฉันไม่อาจเห็นว่าวันข้างหน้าเป็นอย่างไร (โฮโว้โว)
อาจหมดเรี่ยวแรง (อาจเปลี่ยนไป)
ไม่มีเปลี่ยนแปลงตามวันเวลา
ต่อให้ทางให้หน้าเป็นเช่นไร (บางครั้งหนทางของคนมันช่างยากเย็น)
ฉันไม่อาจเห็นว่าวันข้างหน้าเป็นอย่างไร (แต่อยากให้รู้ไว้ฉันเองจะจับมือเธอ)
อาจหมดเรี่ยวแรง ฮู้ (ตลอดเวลา)
อยากขอให้เธอมั่นใจและรู้ไว้ว่า
รักฉันที่มีจะไม่เปลี่ยนแปลง โฮ้โวโฮโว โฮโวโว (ฮูว)
