ให้ชีวิตเรามันนำทางไป
ผ่านมากี่ปียังไม่เคยตามใคร
ไม่มีพ่อไม่มีแม่ มาคอยตามใจ
และก็ไม่เคยได้ใช้ชีวิตแบบโตตามวัย
ได้แต่ย้ำคิดเพราะกลัวจะผิดหลาดไป
กลัวว่าในวันพรุ่งนี้ มันจะไม่ปลอดภัย
ถ้าล้มลุกคุกคลานไม่มีใครปลอบใจ
กูไม่สามารถที่จะเลี้ยงตัวด้วยคำว่าขอบใจ
สิ้นเดือนยังคงต้องจ่ายค่าน้ำไฟ
บางคนก็เตรียมไว้จ่ายค่าดอกใบ
ทำมาหากินไม่มีเวลามาเกรงใจ
ใช้เวลากับคน ที่คุณควรใส่ใจ
อย่าไปแคร์ใครเค้าที่ไม่เคยมาสนใจ
มีความสุขกับชีวิตให้มากๆและเข้าใจ
ว่าความสุขมันไม่ได้อยู่กับเรา ตลอดไป
จับมือกันไว้เรายังต้อไปอีกไกล
ยากเย็นสักเท่าไหร่ บอกใจอย่าไป ท้อ
แม้จะไกลแค่ไหน อดทนเอาไว้ รอง ใครที่ไม่เชื่อใจปล่อยไป อย่าไปง้อ
แต่ฉันยังไปต่อ
ถ้ามองย้อนกลับไป ชีวิตเดินทางมาไกล
ใครจะพูดอะไร ยังไงไม่เคยจะสนใจ|
บทเรียนที่ผ่านไป มันสอนให้มีวินัย
เหมือนเวลาหมากัด จะกัดกับหมาทำไม
ลืมไปเลยว่าชีวิตดับไดั เหมือนกับเปลวไฟ
ต้องยอมรับความจริง ว่าโลกมันไม่ปลอดภัย
|อย่ามัวไปนั่งเสียเวลาเราควรจะปล่อยไป
อคติจากคนอื่นมันก็แค่เรื่องทั่วไป ทั่วไป
กูไม่ต้องการเพื่อนใหม่ ถ้ามันไม่รู้ใจ
ร่วมไป ลุยไฟน้ำใจท่วมๆ | ไป
ให้ใจที่ให้ไปแบบที่ไม่ให้เคยให้ใคร
แค่มีความสุขให้มากที่สุดจะใปทุกข์ทำไม
ไม่จำเป็นต้องไปพิสูจน์ เพื่อให้ใครเข้ามาเข้าใจ
เมื่อโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ ก็เข้าใจถึงกลไก
มึงต้องมีที่อาศัย ไม่ว่าจะอยู่หนตำบลใด
ไม่ว่าเจอเหี้ยอะไร ก็พร้อมจะทำจะให้อภัย
ยากเย็นสักเท่าไหร่ บอกใจอย่าไป ท้อ
แม้จะไกลแค่ไหน อดทนเอาไว้ รอง
ใครที่ไม่เชื่อใจปล่อยไป อย่าไปง้อ
แต่ฉันยังไปต่อ
ก็ ไม่ต้องรอวันสุดท้าย
ให้ใครมาลากันด้วยพวงมาลัย
ต้องกราบและขอขมา
ด้วยกิริยาที่ทำลงไป
ไม่ต้องขุกเข่าเขามา
ถ้าไม่รู้สึกว่าตรงกับใจ
ไม่ต้องคลาน เข้ามาใกล้
ถ้ายังไม่รู้สึกผิดอะไร
สามัญ สำนึกไม่ดี
ลองคิดอีกทีจะปลงยังไง
น้ำมาก็ตายกันเกลื่อน
ก็เพื่อนไม่เตือนอุทกภัย
คบใครก็ดูดีๆ เอาคนที่ปากมันตรงกับใจ
ปัจจัยสำคัญสุดของมนุษย์คือมีความสุขและปลอดภัย
ยากเย็นสักเท่าไหร่ บอกใจอย่าไป ท้อ
แม้จะไกลแค่ไหน อดทนเอาไว้รอง
ใครที่ไม่เชื่อใจปล่อยไป อย่าไปง้อ
แต่ฉันต้องไปต่อ ฉันยังไปต่อ ฉันยังไปต่อ
ยากเย็นสักเท่าไหร่ บอกใจอย่าไป ท้อ
แม้จะไกลแค่ไหน อดทนเอาไว้รอง
ใครที่ไม่เชื่อใจปล่อยไป อย่าไปง้อ
แต่ฉันต้องไปต่อ ฉันยังไปต่อ ฉันยังไปต่อ
