ฉันเคยเจ็บตรงนี้ที่อกข้างซ้าย
แต่พอมีเธอเจ็บนั้นก็หายไป
ก็เพราะรักจนสุดซึ้ง จนลืมนึกถึงคำไทยๆ
ที่พ่อขุนพ่อครูและใครๆ เขาใช้กัน
ฝืนหัดพูดหวานๆ ขัดสันดานกู
ยอมพูดกลางเพราะกลัวว่าเธอจะทิ้งฉัน
แต่พอเผลอเธอลอง คบถ่านไฟเก่าก้อนนั้น
ติดใจคำหวานของมันที่ไม่ทองแดง
กูกับมึงรักกัน แต่มึงรักมันอีกคน
กูเจ็บสุดจะทนอย่างแรง โอ๊ย
มึงเลือกมันก็เลิกกู อยู่สามคนมันแสลง
สัปดาห์เจ็ดวันจะแบ่งกันยังไง
หรอย มึงหรอย มึงหรอย มึงสุดยอด ห
นุกมึงหนุกตลอด แต่กูเสียใจ
กูคนเดียวไม่พอ มึงยังอ้อร้อเป็นไฟ
ไม่รู้กูยังรักมึงไซร ไม่รู้
ใครเป็นมือที่สาม กูจะถามใคร
มึงเองก็ไม่แน่ใจคนไหนคือชู้รัก
รักสามเศร้าหุ้นส่วนกัน มีมึงมันและกู
มึงได้กำไรจังหู้ แบบหม้ายคู่แข่ง
ใครเป็นมือที่สาม กูจะถามใคร
มึงเองก็ไม่แน่ใจคนไหนคือชู้รัก
รักสามเศร้าหุ้นส่วนกัน มีมึงมันและกู
มึงได้กำไรจังหู้ แบบหม้ายคู่แข่ง
กูกับมึงรักกัน แต่มึงรักมันอีกคน
กูเจ็บสุดจะทนอย่างแรง โอ๊ย
มึงเลือกมันก็เลิกกู อยู่สามคนมันแสลง
สัปดาห์เจ็ดวันจะแบ่งกันยังไง
ระหว่างกูกับมัน มึงจะจัดสรรกันยังไง
