ผมรับไม่ไหวหรอก ถ้าใครต้องหายไป
คิดแล้วคงเสียใจ ฟูมฟายจนไม่รู้สึก ที่อยากจะมีชีวิต
คงไร้ซึ่งความยินดีกับทุกสิ่ง
ห้องนี้คงเงียบเกิน
เกินไปที่หัวใจ ของผมจะรับมัน
และแบกเอาไว้แค่เพียง คนเดียวมันคงไม่ไหว
ถ้าเธอต้องลาไกล
** สลับให้ฉันมันเป็นคนที่ต้องหายตัว
จากเธอ เป็นฉันเองที่ไม่ต้องเสียใจกับการหายไปของเธอ
เพราะโลกใบนี้มันคงไม่น่าอยู่อีกแล้ว
ถ้าต้องทนอยู่อย่างนี้ ที่ไม่มีเธอ
และฉันที่เห็นแก่ตัว
ฉันเข้าใจอยู่เสมอ
แต่มันไม่ไหวจริงๆ
ถ้าต้องมีคนทิ้งกัน ให้เป็นฉันที่ทิ้งเธอ
ก็คงดีซะกว่า
(Bridge)
หากมีดาว สักดวงที่เป็น
สถานีสุดท้ายของเธอ
ฉันคงเกลียดดาวที่เอาเธอไป
เพราะรักเธอมากเพียงใด
เกินจะอธิบาย ให้ใครเข้าใจ
เบิกทางให้ฉันขึ้นไปแทน
ได้มองลงมาดูเธอก็คงจะดีกว่า
แหงนมอง เพราะคงทำใจไม่ไหว
ถ้าต้องเห็นภาพเธอจากไปแบบนั้น
** แม้ปลายทางเธอเป็นดาวศุกร์ที่สวยงาม
จันทร์ใดๆมันไม่ได้สำคัญ
ภาวนาให้เธออยู่กับฉันตลอด แต่ไม่มีทาง
ถามดาว ถ้ามันเป็นตัวเราที่ลับไกล
พอจะเป็นไปได้ไหมฉันอยากจะรู้
แม้ปลายทางเธอเป็นดาวศุกร์ที่สวยงาม
จันทร์ใดๆมันไม่ได้สำคัญ
แค่ตัวฉันได้อยู่กับเธอวันนี้
ที่เดิม..
