ฤดีพี่สั่น มันหวั่นมันไหว
อุรา ข้างใน มันเร้ามันร้อน
เมื่อได้มาพบสบตา แม่งามงอน
คืนนี้ พี่คงต้องนอนละเมอ
ฤดี พี่ห่วง หา แม้ตอนหลับตา ก็เห็นหน้าเธอ
ยกมือขึ้นหัว เอยคำเอื้อนเออ
อ้อนวอน จันทรา
“ข้าปราถนา หัวใจ ขอเลยอย่าเป็นของใคร
ขอวอนให้เธอจงเก็บมันไว้ เพื่อฉัน
เมื่ออุษาสาง เมื่อไหร่ เมื่อนั้นแจ่มจันทร์ เจ้าจะได้รู้ ทุก
ความในใจ ได้โปรดจงรอได้ไหม เนื้อเย็น “
ฤดีพี่ คงต้องกลัดหนอง
ถ้าหากดวงใจของแม่นวลน้อง
มีคนข้างใน มีคนครอบครอง พี่ก็คงต้องนอนร้องไห้
ฤดีพี่ ห่วงหา โอ โอแก้วตา จงรอได้ไหม
ยกมือประนม ไหว้ อ้อนวอนจันทรา
