ผ่านมาเป็นเดือน ผ่านมาเป็นปี
กับการอยู่ตรงนี้เพียงลำพัง
เหมือนจะสบายใจเหมือนไม่เป็นไรแล้ว
แต่ดูเหมือนคิดไปเอง
จนเมื่อฉันได้มารับรู้
อารมณ์ตัวเองตอนเพลงของเราเปิด
ทำไมมันยังคงเกิด ความรู้สึกนั้น
ยิ่งอยากให้หายไปเท่าไร ใจยิ่งคิดถึงเท่านั้น
คงเพราะฉันนั้นยังรักเธอ
เธอช่วยกลับมาสอนฉัน
อีกครั้งจะได้หรือเปล่า
สอนฉันให้ไม่เป็นทุกข์ในเรื่องราวของเรา
ที่ฉันทำลายให้เราต้องจบลงไปด้วยความเข้าใจผิดๆ
ที่คิดว่าไม่มีเธอก็อยู่ไหว
หวังว่าเธอคงจะสบายดี
ในสักที่ที่ทำให้มีความสุขตรงนั้น
แม้คนที่ข้างเธอจะไม่ใช่ฉัน
หวังแค่เธอนั้นจะสบายดี
รู้ดีว่าเธอคงไม่มีวันจะกลับ
ยอมรับว่าคิดถึงเธอเหลือเกิน
แม้วันเวลาจะผ่านไปนานสักเท่าไร
สสารแห่งความคิดถึงยังทำงานหัวใจ
ผ่านกาลเวลาที่ไม่มีเธออีกแล้ว
เธอช่วยกลับมาสอนฉัน
อีกครั้งจะได้หรือเปล่า
สอนฉันให้ไม่เป็นทุกข์ในเรื่องราวของเรา
ที่ฉันทำลายให้เราต้องจบลงไปด้วยความเข้าใจผิดๆ
ที่คิดว่าไม่มีเธอ
กลับมาสอนฉัน
อีกครั้งจะได้หรือเปล่า
สอนฉันให้ไม่เป็นทุกข์ในเรื่องราวของเรา
ที่ฉันทำลายให้เราต้องจบลงไปด้วยความเข้าใจผิดๆ
ที่คิดว่าไม่มีเธอก็อยู่ไหว
แต่ไม่ไหว แต่ไม่ไหว แต่ไม่ไหว แต่ไม่แต่ไม่ไหว
แต่ไม่ไหว แต่ไม่ไหว แต่ไม่ไหว แต่ไม่แต่ไม่ไหว
