โอ้แม่คนงาม พี่หลงมาจากที่ใด
ดินแดนดอกไม้หรือสวรรค์ดาวดึงส์
เธอจึงดูสวย หยดย้อยปานน้ำผึ้ง
ทำให้คนคนหนึ่ง หลงมองเจ้าจนสุดตา
โอ้เจ้าหงส์ฟ้า ที่หลงมาให้พี่ได้ชมได้หลงละเมอ
อยู่รู้จริงๆ ว่าใครครอบครองตัวเธอ
ถ้ายังไม่เจอจะขอเป็นเราได้ไหม
แม่ดอกลำดวนชวนให้ฝันละเมอ
อยากจะเจอเธออยู่ทุกวัน
อยากจะชวนเธอไปเดินเล่นในฝัน
เราจับมือกันแล้วบอกคำว่ารัก
โอ้แม่โสภา แม่ขนตางอน
เหมือนดั่งคันศรปักลงกลางดวงใจ
อยากไปแจ้งความว่าถูกขโมยหัวใจ
จะทำอย่างไร ก็เขาเอารักผมไปแล้วไม่คืนมา
เจ้าช่างเฉิดฉาย มาละลายหัวใจพี่
ให้หลงอมยิ้มอยู่ทุกที ยามที่หลับตา
วอนดวงดารา วอนนภาอันแสนไกล
โปรดจงดลใจ บอกให้เขานั้นหันมองเรา
แม่เมขลา ลอยลงมาให้พี่ได้ชมได้หลงละเมอ
อยู่รู้จริงๆ ว่าใครครอบครองตัวเธอ
ถ้ายังไม่เจอจะขอเป็นเราได้ไหม
แม่ดอกลำดวนชวนให้ฝันละเมอ
อยากจะเจอเธออยู่ในทุกวัน
อยากจะชวนเธอไปเดินเล่นในฝัน
เราจับมือกันแล้วบอกคำว่ารัก
โอ้แม่โสภา แม่ขนตางอน
เหมือนดั่งคันศรปักลงกลางดวงใจ
จะไปแจ้งความว่าถูกขโมยหัวใจ
จะทำอย่างไร ก็เขาเอารักผมไปแล้วไม่คืนมา
จะทำอย่างไร เขาเอารักผมไปแล้วไม่คืนมา