ผ่านฝนผ่านแดดผ่านหนาวไม่ใช่หนุ่มสาว แต่ยังสดใส
ริ้วรอยแค่เครื่องเตือนใจบันทึกยาวไกลเส้นทางผ่านมา
ตื่นนอนได้ยินนกร้อง เสียงลมแซ่ซ้องสุขใจนักหนา
แหงนมองท้องฟ้าอีกครายิ่งย้ำเตือนว่าโลกนี้สวยงาม
อย่าเรียกว่าแก่แค่โตมาก่อน
ถึงหน้าไม่อ่อนแต่ยังมีไฟ
อย่าเรียกว่าแก่แค่โตป็นผู้ใหญ่
เป็นร่มโพธิ์ไทรให้ลูกหลานร่มเย็น
ตกเย็นอยู่กับต้นไม้รดน้ำเป็นสายสบายใจนัก
ทักทายผู้คนคืนรัง ยิ้มแย้มให้กัน
วันที่สวยงาม
