ใกล้จนไกลตา ตรงหน้ายังมองเมิน
ส่วนเกิน อยู่นอกสายตา
ชิดจนไกลกัน ห่างเหินจนเมินหน้า
อยู่ในองศา ไม่คู่ควร
*แต่ก็ไม่เป็นไร ยินดีจะอยู่ตรงนั้น
ในตอนที่มีปัญหา แค่บอกมา พร้อมรับฟัง
ทุกข์แค่ไหน จะคอยแบ่งปัน
ขอแค่ให้รู้ ว่ายังมีฉัน
เหมือนที่โลกนี้ ยังมีดวงจันทร์
ที่ลอยอยู่บนฟ้า ทั้งกลางคืนและกลางวัน
อยู่อย่างนั้น เพียงแค่เธอหันมาก็เจอ
**ฉันเป็นเหมือนจันทร์กลางวัน
ที่เธอไม่เคยหันมอง
ไม่มีแสงสีทอง เธอจึงไม่เคยมองมา
ไม่มีความอบอุ่นใด ที่เธอตามหา
มีแค่ความสบายตา เวลาที่เธอหันมอง
