ตื่นขึ้นมาในห้องที่มันว่างเปล่า
ในวันที่เธอทิ้งไป
เธอคงมีชีวิตใหม่
เจอคนมากมายดั่งที่ฝัน
เหลือเพียงแค่ฉันที่ต้องเดียวดาย
ในห้องเดิมๆของเรา
ติดอยู่ในโลกใบเก่าๆ
ทุกๆเรื่องราวยังชัดเจน
*จัดมุมทีวี ปลดรูปเธอทิ้งไป
เปลี่ยนหมอนที่เคยใช้ใบเก่าๆ
ไม่เปิดเพลงเดิมที่เคยเป็นของเรา
จะเปลี่ยนยังไงก็ไม่ลืมสักที
**ภาพที่เราเคยนอนกอดกัน
ยังวนมาซ้ำๆในห้องเดิมๆห้องนี้
ลองลืมเธอกี่ครั้งก็ทำไม่ได้สักที
ยังคิดถึงวันที่มี มีเธอและฉันอยู่เคียงข้างกาย
ภาพที่เธอเคยบอกกัน จะมีเพียงเธอและฉันไม่มีวันจะเปลี่ยนใจ ทำไมตอนสุดท้ายเป็นเธอที่มาทิ้งไป มีแค่ฉันที่เสียใจ เหลือเพียงแค่ฉันที่นอนร้องไห้อยู่ในห้องเดิม
บางครั้งยังเผลอไปกอด ละเมอเอื้อมมือคว้าไป
ยังคงไม่ชินเท่าไหร่ ที่ไม่มีเธออยู่ตรงนี้
/*
Solo / **
