เสียงหัวใจที่มันเต้นค่อยๆ..ลงทุกเทื่อ
ซอมเบิ่งใจเบิ่ดแฮงล่าร่อย...ป่านไก่ตายเบื่อ
เฮ็ดแค่ได้ประครองอาการไป..ตามกระยือ
ลมหายใจสิขาด....
ม้มสิได้ดอกความเสียใจสิตายบ่คืน
ยังสะอื้นกับความขมขื่น...ลี้ไห่บ่เซา
คนเขาท่วงว่าโง่จนตรอมใจ..ถืกสวมเขา..
ยังสิตายนำเขา....
อาการโคม่า...กะเป็นคักเติบอยู่
สิเป็นสิตายบ่ฮู้...ย้อนเจ้าไปนำเขา..
ยังบ่พ้นภาวะอันตราย...หายใจแผ่วเบา
ทุกค่ำคืนยังเพ้อคึดฮอดเขา...คนที่ถิ่มไป...
ยังบ่พ้นภาวะอันตราย...หัวใจสลาย
จักสิเป็นแนวได๋....จักสิขาดใจไปตอนได๋
จักสิม่มสิตาย...หัวใจยังเฝ้า..คอยเบิ่งอาการ