เนื้อเพลง เขาไม่มาหน้าไม่บาน ธิดาลาว ศรีวิไล
เขาไม่มาใบหน้าไม่บาน
เห็นอาการของเราใจขุ่น
โรคอะไรไม่เท่าโรครักคุณ
โรคแพ้ไออุ่นไข้หวัดยังเป็นรอง
เขาไม่มาใบหน้าไม่เขียน
ปีและเดือนสองแก้มไม่ผ่อง
ทรมานเห็นบานกระจกไม่มอง
แม้ข้าวในกล่องไม่อยากกลืนลงไป
อดใจเอาเด้อเฮานี่ อดใจเอาเด้อเฮานี่
อย่าหนีไกลบ้านไกลช่อง
คำพูดเขาบ่โดนดอกน้องไปหมั้นสู่ขอ
แม่นอ้ายล้อหรือรักนางจริง
ยิงคำหวานหวานลงใจม้อย
คอยคุณพี่ราศีหมองหม่น
คันทนบ่ได้ตายแน่พี่จ๋า
เขาไม่มาใบหน้าเศร้าหมองหม
ถึงมีทองที่คอยังเศร้า
อาบน้ำดูสักครู่ให้มันหายเหงา
แต่แล้วก็เหมือนดังเก่า
รักเขาไม่มีชื่นบาน
เห็นเขามาเริงร่าไม่เบา
ยิ้มรับเอาเมื่อแฟนขึ้นบ้าน
รีบกุลีกุจอหาน้ำให้ทาน
เลิกคิดเพ้อเจ้อฟุ้งซ่าน
เห็นเขาดังเราโดนเบอร์
ยามเจอปากคืออัดแป้น
ยามเจอปากคืออัดแป้น
จับแขนนางก้มกู่สู่
ยอมรับเขาเป็นคนเจ้าชู้
ใจกล้าล่วงเกิน
คันสิเอิ้นหาแม่นางอาย
ชายเขาอ็อบ
ปล่อยเลยตามเรื่อย
เปลือยใจน้องลองใจเขาเบิ่ง
คันเขาฮักแท้บุญแหย่ไล่มา
สุขอุราเมื่อเขานั่งบ้าน
หน้าตาไม่บานบ่เห็นอ้าย
เออะ เอ๋อ เอ้อ เอย
เห็นเขามาเริงร่าไม่เบา
ยิ้มรับเอาเมื่อแฟนขึ้นบ้าน
รีบกุลีกุจอหาน้ำให้ทาน
เลิกคิดเพ้อเจ้อฟุ้งซ่าน
เห็นเขาดังเราโดนเบอร์
ยามเจอปากคืออัดแป้น
ยามเจอปากคืออัดแป้น
จับแขนนางก้มกู่สู่
ยอมรับเขาเป็นคนเจ้าชู้
ใจกล้าล่วงเกิน
คันสิเอิ้นหาแม่นางอาย
ชายเขาอ็อบ
ปล่อยเลยตามเรื่อย
เปลือยใจน้องลองใจเขาเบิ่ง
คันเขาฮักแท้บุญแหย่ไล่มา
สุขอุราเมื่อเขานั่งบ้าน
หน้าตาไม่บานบ่เห็นอ้าย
เออะ เอ๋อ เอ้อ เอย
