ตื่นขึ้นมายามเช้า พ่อใช้นึ่งข้าวเป่าไฟ
บ่มีกะจิตกะใจ สิเฮ็ดอีหยังจักอย่าง
ภาพเมื่อวานยังตามหลอกหลอน
คือจังถืกฆ้อนทุบใจให้พัง
เห็นอ้ายควงแขนหย่าง กับเขาคนนั้น
เมื่อวานตอนอยู่โรงเรียน
อาการแอบเปลี่ยนเป็นไปลายต่าง
ตะคอกใส่ แล้วขึ้นเสียงดัง บอกว่ารำคาญ
นี่บ่อาการของคนที่ฮักกัน
คิดฮอดตอนนั้นแล้วน้ำตามันไหล
จักแหม่นพ่อ หย่างมายามได๋ บ่ทันฮู้โต
พ่อถามเป็นหยังน้ออีหล่า
คือมีน้ำตาไหลออกมาโชว์
ตอบไปแบบโง่ๆ ว่าควันไฟเข้าตา
เมื่อวานตอนอยู่โรงเรียน
อาการแอบเปลี่ยนเป็นไปลายต่าง
ตะคอกใส่ แล้วขึ้นเสียงดัง บอกว่ารำคาญ
นี่บ่อาการของคนที่ฮักกัน
คิดฮอดตอนนั้นแล้วน้ำตามันไหล
จักแหม่นพ่อ หย่างมายามได๋ บ่ทันฮู้โต
พ่อถามเป็นหยังน้ออีหล่า
คือมีน้ำตาไหลออกมาโชว์
ตอบไปแบบโง่ๆ
นี่บ่อาการของคนที่ฮักกัน
คิดฮอดตอนนั้นแล้วน้ำตามันไหล
จักแหม่นพ่อ หย่างมายามได๋ บ่ทันฮู้โต
พ่อถามเป็นหยังน้ออีหล่า
คือมีน้ำตาไหลออกมาโชว์
ตอบไปแบบโง่ๆ ว่าควันไฟเข้าตา
กะเลยตอบพ่อไปว่า
ที่น้ำตาไหล ย้อนควันไฟเข้าตา
