ลมเจ้าเอ๋ย เจ้าช่วยเป็นพยาน
เขาเคยฝากคำหวานผ่านมาให้ฟัง
เคยพูดจาหยอกล้อ เคยเคลียคลอไม่ห่าง
ลมพัดมาใจข้าสะท้าน เขามาจืดจางไป
ลมเจ้าเอ๋ย พัดน้ำตาไปที
ความรักและความดีไม่อาจมัดใจ
เคยสัญญาต่อกัน ขอรักจนไม่หายใจ
แต่เขากลับมาทำใจร้าย ทิ้งกันไปได้ลง
ฝากลมไปช่วยตัดพ้อ ต่อว่าเขาที่ลืมสัญญา
ผ่านไปกี่หน้าฝน ลมหนาวเริ่มโชยพัดมา
ลมก็ยังพัดเตือนใจข้า ไม่เห็นไปเตือนใจเขา
ลมเจ้าเอ๋ย พัดความเศร้าไปที
ใจของข้าดวงนี้ถูกเขาข่มเหง
วอนพัดมาอีกครั้ง พัดคราบน้ำตาแห้งเอง
ช่วยพัดพรากคนชอบข่มเหง ให้หายไปจากใจฉัน
ฝากลมไปช่วยตัดพ้อ ต่อว่าเขาที่ลืมสัญญา
ผ่านไปกี่หน้าฝน ลมหนาวเริ่มโชยพัดมา
ลมก็ยังพัดเตือนใจข้า ไม่เห็นไปเตือนใจเขา
ลมเจ้าเอ๋ย พัดความเศร้าไปที
ใจของข้าดวงนี้ถูกเขาข่มเหง
วอนพัดมาอีกครั้ง พัดคราบน้ำตาแห้งเอง
ช่วยพัดพรากคนชอบข่มเหง ให้หายไปจากใจฉัน
วอนพัดมาอีกครั้ง พัดคราบน้ำตาแห้งเอง
ช่วยพัดพรากคนชอบข่มเหง ให้หายไปจากใจฉัน
