ลมหนาวแล้ว มีคนแอ่วน้อเมือบ้าน
จากถิ่นเฮือนชาน บ้านช่องที่เคยอยู่
ลูกอยู่เมืองเมืองไกล ได้เมือมื้อใด๋ยังบ่ฮู้
สนูว่าวอยู่เทิงฟ้า ทวงสัญญาคนไกล
ฝ้ายผูกแขนอิพ่อผูกให้
แม่นเปื้อนดินไหง่ ก็ยังเก็บไฟบ่ให้ท้อ
ยังสู้ไหวย้อนเห็นใจคนรอ
คึดฮอดคำเว้าแม่พ่อ หากมันท้อให้คืนบ้านเฮา
เสียงสนูว่าวมันจาวให้วอนๆ
ให้คนหลงถิ่นน้อหลงดอน นอนไห้ในห้องเช่า
อยากเมือบ้านเด้ อยากเมือบ้านเฮา
อยู่ในห้องเช่า มันเหงาแท้แม่เอ๋ย
ลูกเอ๋ย คืนเมือนา แม่ครองท่า มาบ้านเฮา
พ่อแม่ยังคอยเจ้า ทุกค่ำเช้า เฝ้าฮำฮอน
สองเฒ่าเริ่มโรยรา สองขาหย่าง เรี่ยวแรงอ่อน
แม่ย่านเบิดลมก่อน บ่พ้อหน้า ลูกคืนเมือ
เสียงสนูว่าวมันจาวให้วอนๆ
ให้คนหลงถิ่นน้อหลงดอน
นอนไห้ในห้องเช่า อยากเมือบ้านเด้
อยากเมือบ้านเฮา อยู่ในห้องเช่า มันเหงาแท้แม่เอ๋ย
เสียงสนูว่าวมันจาวให้วอนๆ
ให้คนหลงถิ่นน้อหลงดอน
นอนไห้ในห้องเช่า อยากเมือบ้านเด้
อยากเมือบ้านเฮา อยู่ในห้องเช่า มันเหงาแท้แม่เอ๋ย
