จากแม่มูลสู่เจ้าพระยา
ผมสัญจรร่อนมา
ขอพึ่งชายคาใต้ฟ้าชาวกรุง
ไม่ลืมอ้อมอก
แม่มูลที่เคยจรุง
ให้กำเนิดพวกเราชาวทุ่ง
อยู่กรุงไม่เคยเหลิงกาย
จากแม่มูลสู่เจ้าพระยา
เพราะความจนด้นมา
เสี่ยงโชคชะตาไขว่คว้ากำไร
สู้ทนทุกอย่าง
ก่อสร้างแบกหามทำไป
ไม่มีนาพึ่งพาอาศัย
จำใจต้องไปเข้ากรุง
กรรมกร แน่นอนจะไม่ตกต่ำ
หลายคนเย้ยคำ
ตกไม่ต่ำเพราะทำที่ตัว
ยอมทนคนหมิ่น
ป่ายปีนเพราะหนี้นังนุง
ห่วงแต่แม่ไม่มีข้าวหุง
น้องนุ่งก็ยังเยาว์วัย
จิตยังจำฝั่งลำแม่มูล
แม้นยังไม่ดับสูญ
มีท่ามีทุนลูกนี้จะไป
จะไปตั้งหลัก
ปักแหล่งถึงแล้งเพียงใด
สั่งลมลอยบอกกลอยเอาไว้
คอยได้ให้คอย หน่อยหนา
กรรมกร แน่นอนจะไม่ตกต่ำ
หลายคนเย้ยคำ
ตกไม่ต่ำเพราะทำที่ตัว
ยอมทนคนหมิ่น
ป่ายปีนเพราะหนี้นังนุง
ห่วงแต่แม่ไม่มีข้าวหุง
น้องนุ่งก็ยังเยาว์วัย
จิตยังจำฝั่งลำแม่มูล
แม้นยังไม่ดับสูญ
มีท่ามีทุนลูกนี้จะไป
จะไปตั้งหลัก
ปักแหล่งถึงแล้งเพียงใด
สั่งลมลอยบอกกลอยเอาไว้
คอยได้ให้คอย หน่อยหนา
