รู้สึกปวดร้าวกับคำที่กล่าวก่อนไป
รู้สึกเจ็บใจกับคำของคนไม่จริง
รู้สึกผิดหวังกับคำของคนนิ่งๆ
แค่โดนเธอทิ้งไม่เจ็บเท่าคำพูดเธอ
ฉันนั่งทวบทวนกับคำที่เธอเคยบอก
ฉันถูกเธอหรอกอย่างเนียนจนจับไม่ได้
เพราะหลงคำพูดดึงดูดให้ฉันตายใจ
เวรกรรมช่างทำกันได้จะตายเพราะคำพูดเธอ
เธอมันแค่ขวดเปล่าที่ฉันจะขว้างทิ้งไป
เธอมันแค่ที่ใส่น้ำเปล่าให้ฉันดื่มกิน
เมื่อหมดคุณค่าหมดเวลาจำเป็นต้องปาเธอทิ้ง
จงลืมทุกสิ่งแม้แต่คำฉันเอง
มันหมดความหมายหัวใจที่มอบให้เธอ
รู้สึกเบลอๆ ที่เธอได้พูดกับฉัน
หมดสิ้นกันแล้วความรักที่เคยผูกพัน
ร้อยวันพันคำยังจำคำพูดของเธอ
เธอมันแค่ขวดเปล่าที่ฉันจะขว้างทิ้งไป
เธอมันแค่ที่ใส่น้ำเปล่าให้ฉันดื่มกิน
เมื่อหมดคุณค่าหมดเวลาจำเป็นต้องปาเธอทิ้ง
จงลืมทุกสิ่งแม้แต่คำฉัน เอง
เธอมันแค่ขวดเปล่าที่ฉันจะขว้างทิ้งไป
เธอมันแค่ที่ใส่น้ำเปล่าให้ฉันดื่มกิน
เมื่อหมดคุณค่าหมดเวลาจำเป็นต้องปาเธอทิ้ง
จงลืมทุกสิ่งแม้แต่คำฉัน เอง
เมื่อหมดคุณค่าหมดเวลาจำเป็นต้องปาเธอทิ้ง
จงลืมทุกสิ่งแม้แต่คำพูด เธอ
