เนื้อเพลง ฮักเฮามันเก่าแล้ว เบลล์ นิภาดา
ฮักที่บอกว่าฮัก ของอ้ายนั่นฮักแบบได๋
คือจั่งฮู้สึก ว่าอ้ายบ่เคยใส่ใจ
แตกต่างจากเขาคนนั้น ที่นับวัน กะแห่งแต่ออกอาการ
น้องเป็นหนังสือแค่เล่มเก่าๆ ที่อ้ายนั้นเซาอยากอ่าน
บ่มีความหมายหมดความสำคัญ เก็บเพื่อรอแค่วันเอาถิ่มไป
หยดน้ำตาที่ไหลเปื้อนใบหน้า
อยากให้ฮู้ว่ามันโคตรเสียใจ
เป็นคนฮักที่อ้ายบ่ฮัก เจ็บบักคักพอปานสิตาย
โอ้ย อ้าย สิเอาจั่งได๋คือบ่บอกมา
สิได้ฮู้ว่าฮักอ้ายมันแพ้เขาฮักเฮามันจบแล้ว
เห็นแววได้เช็ดน้ำตา ถึงสิยังบ่กล้า รับมือคำว่าตัดใจ
หนังสือเล่มเก่าที่อ้ายบ่เอาบ่หยิบมาใช้
ฮู้บ่ว่ามันฮ้องไห้ แพ้หนังสือเล่มใหม่
ที่อ้ายยก อ้ายเทหัวใจ เอาไปให้เขา
คันว่าอ้ายเบิดฮักกะคือจั่งบ่บอกกัน
สิ้นสุดความสำคัญ กะแค่หนังสือเล่มเก่า
เข็มของนาฬิกาเดินผ่านไป ใจของอ้ายก็มีแต่เขา
ฮักของเฮา มันเก่าไปแล้วอิหลี
หยดน้ำตาที่ไหลเปื้อนใบหน้า
อยากให้ฮู้ว่ามันโคตรเสียใจ
เป็นคนฮักที่อ้ายบ่ฮัก เจ็บบักคักพอปานสิตาย
โอ้ย อ้าย สิเอาจั่งได๋คือบ่บอกมา
สิได้ฮู้ว่าฮักอ้ายมันแพ้เขาฮักเฮามันจบแล้ว
เห็นแววได้เช็ดน้ำตา ถึงสิยังบ่กล้า รับมือคำว่าตัดใจ
หนังสือเล่มเก่าที่อ้ายบ่เอาบ่หยิบมาใช้
ฮู้บ่ว่ามันฮ้องไห้ แพ้หนังสือเล่มใหม่
ที่อ้ายยก อ้ายเทหัวใจ เอาไปให้เขา
สิได้ฮู้ว่าฮักอ้ายมันแพ้เขาฮักเฮามันจบแล้ว
เห็นแววได้เช็ดน้ำตา ถึงสิยังบ่กล้า รับมือคำว่าตัดใจ
หนังสือเล่มเก่าที่อ้ายบ่เอาบ่หยิบมาใช้
ฮู้บ่ว่ามันฮ้องไห้ แพ้หนังสือเล่มใหม่
ที่อ้ายยก อ้ายเทหัวใจ เอาไปให้เขา
หนังสือเล่มเก่าที่อ้ายบ่เอาบ่หยิบมาใช้
ฮู้บ่ว่ามันฮ้องไห้ แพ้หนังสือเล่มใหม่
ที่อ้ายยก อ้ายเทหัวใจ เอาไปให้เขา
