ดึกแล้ว เฝ้าคอยใครซักคนมานาน
ที่พักริมทาง มันอาจดูเหงาๆ
อยู่ลึกเข้าไป ไฟสลัวเบาๆ
ลมอาจจะแรงบางครั้ง
แต่เธอไม่ต้องคิดกลัวอะไร
มันแค่เพียงฟ้าที่มืดลง ทำให้มองไม่ชัด
เอื้อมมือแตะฉัน ไม่ต้องคิดกลัวอะไร
ฉันรอแต่เธอตรงนั้น
ที่เห็นม่านขยับ ฉันไม่ได้ตั้งใจ
ไฟฟ้าที่เริ่มดับ เพราะฝนตกแรงแค่ไหน
อยากขอให้เธออยู่ อย่าเพิ่งลุกเดินไป
มันไม่ได้เป็นเพราะฉัน
ฉันไม่เคยที่จะคิดทำร้ายอะไรเธอนะ
เพียงแค่เราได้เจอกันนั้น มันก็ดีหนักหนา
เมื่อเธอลุกขึ้นเดินกลับไปแล้ว ยังรอเธอกลับมา
รอแต่เธอ ที่ตรงนี้ อีกซักครั้ง
