ผอมกะหร่อง หัวสีทองผมตั้งชี้ ใส่เสื้อไม่มีแขน โชว์ก้างอีกต่างหาก
แต่ใครเห็นตีนเขา ต้องอ้าปากค้าง ใหญ่กว่าตีนช้าง ทั้งกว้างทั้งยาวผิดมนุษย์มนา
ตีนใหญ่โตจนไม่มีรองเท้าวางขายที่ไหน เลยต้องทำใส่เอง จากยางรถสิบล้อ
ความรักเจ้าหงิกงอ ได้แค่รอแค่ฝัน เลยชวนเพื่อนกัน ไปดื่มให้ลืมเธอ
สองหนุ่มนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์เก่า ไปร้านเหล้าที่เหมือนถ้ำเสือ
ถอดเสื้อนั่งดื่ม ก็มีบางโต๊ะเริ่มมีลุกขึ้นโวยวาย
สองหนุ่มเลยหนีขึ้นไปดื่มชั้นบน ที่มีผู้คนบางตาหามุมสงบ “เฮ้อ! ตรงนี้ดีกว่าเงียบดีนะ“
ไอ้กะหร่องตีนโตเมาจนโงนเงน ทำรองเท้ากระเด็นร่วงลงมาข้างล่าง
เสียงเงียบฉับพลันทันที ไม่มีใครกล้ามองขึ้นมาชั้นบน
ทุกคนต่างจ้องไปที่รองเท้า ที่ส่งลงมาเตือนลูกเจี๊ยบทั้งหลาย
พวกอยู่ข้างล่าง เมื่อครู่ยังกร่างส่งเสียงดัง
ตอนนี้เงียบจัง เสียงตดยังดังกว่าเลย (ปูด)
บางคนรีบจ่ายตังค์ บางคนแอบกลืนน้ำลาย
ถ้ายักษ์ลงมาคงกระจาย ตายหมู่อย่างแน่นอน
โอ้กะหร่องตีนโต เมาจนโงนเงน ทำรองเท้ากระเด็นร่วงลงมาข้างล่าง
เสียงเงียบกริบดังป่าช้า ไม่มีใครกล้าแหงนหน้ามอง
ทุกคนต่างจ้องไปที่รองเท้าที่ส่งมาเตือนสติ
รุ่งเช้าไอ้ผอม ลืมตา ตกใจ รองเท้ากูหาย
แต่เพื่อนบอกไม่หาย นี่ไงเก็บมา แต่ว่ารู้ไหม
เมื่อคืนเอ็งทำร้านเหล้าเค้าผวา เผ่นกันเป็นพัลวัน
และตั้งแต่วันนั้น ไม่มีใครกล้าซ่าส์อีกเลย
