เช้าเย็น ทุกคราว เฝ้ามอง
ผู้คน วุ่นวาย มากมาย เดินผ่านไป
หวังเพียง สักคน เข้าใจ
แม้เป็นแค่เพียง แค่เพียงสายตา ที่มองกลับมา
ชักจะท้อแท้
ชักจะแพ้แพ้
ดูอ่อนแอ
คอยแค่ใครสักคน
รอเพียงแค่ใครสักคนนั้น
ที่เจอแล้วใจมันไหวหวั่น
ทุกคืน ทุกวัน ทำได้เพียงรอต่อไป
ที่เจอแล้วใจมันไหวหวั่น
เหมือนฝันนั้นฉันนั้นคุยกับเธอ
แล้วฟ้าของฉันนั้นพลันสว่าง
เหมือนสายรุ้งหลังฝนงามจับใจ
ดวงดาวลอยไปหัวใจสว่าง
