บางสิ่งยิ่งผ่านไปนาน
ยิ่งหลงยิ่งลืมคุณค่าความสำคัญ
ตัวฉันคงคล้ายดังสิ่งนั้น
ที่เธอหลงลืมไม่มาสนใจ
เคยอยู่เป็นสิ่งจำเป็น
เธอเห็นฉันมีความหมายด้วยซ้ำไป
วันนี้ไม่รักยังทำร้ายโอ้ใจหนอใจของคน
วนเวียนมาทักกันตามประสา
เวียนวนเข้ามาเมื่อเธอร้อนรน
ไม่โกรธไม่แค้นไม่เคยบ่น
เพียงเราสองคนอย่าขาดกัน
** ทะเลจะพัดเธอไปกับใคร
ไม่เคยน้อยใจขอเพียงสักวัน
เธอกลับมาหอมฉันให้ใจสั่น
ฉันขอแค่นั้นก็พอ
เคยอยู่เป็นสิ่งจำเป็น
เธอเห็นฉันมีความหมายด้วยซ้ำไป
วันนี้ไม่รักยังทำร้าย
โอ้ใจหนอใจของคน
(ซ้ำ * / ** / * / **)
