แด่ศรัทธาอันบริสุทธิ์ต่อความรักอันยิ่งใหญ่
แด่ค่ำคืนที่ดาวมากมายยังคงหลงทาง
ฉันขอภาวนาจากตรงนี้ วอนดับความเคว้งคว้าง ให้จันทร์ที่ยังสว่างนำทางกลับมา
เธอคงเป็นดังดาวดวงหนึ่งที่ถูกฟ้าพรากเอาไป
ความมืดมนบังคับหัวใจให้เดินหลงทางจากกัน
แต่ฉันจะภาวนาจากตรงนี้ ไปสู่ใจดวงนั้น คอยส่งคำอธิษฐานให้ได้เธอคืน
*ไม่ว่ากี่พรุ่งนี้ ตราบที่ยังหายใจ จะเป็นแสงตรงปลายทางสุดท้าย ให้เธอหวนคืนมาโดยปลอดภัย
ด้วยรัก….จากเบื้องบนฟ้าไกล..
ให้“พรุ่งนี้”ต้องมีอีกหมื่นครั้ง จะไม่ยินยอมให้ความหวัง…ต้องพังทลาย
แด่ศรัทธาอันบริสุทธิ์ต่ออ้อมแขนผู้ยิ่งใหญ่
เชื่อว่าใจของฉันและเธอจะได้พบกันสักวัน
แม้จะต้องสบตากับความกลัว โดนสาปในภวังค์
ขอยืนหยัดอธิษฐานเพื่อเธอดังเดิม
ซ้ำ (*)
หนึ่งราตรีอันแสนจะเนิ่นนาน หมู่ดาวน้อยคงรอคืนแสงประดับขอบฟ้า บันดาลให้เธอย้อนมา
แค่เราเชื่อในคำว่าศรัทธา ไม่ช้าฟ้าคงกระจ่าง
ซ้ำ (*)
ต่อให้“พรุ่งนี้”ต้องมีเป็นหมื่นครั้ง จะไม่ยินยอมให้ความหวัง…ต้องพังทลาย
