ท้องฟ้ากว้างใหญ่ ป่าไพรก็ดูสวย
สุดไกลมองเห็นเป็นคราม เมื่อยามเช้าสาย
ตัวฉันมีปีก โบกบินดั่งนก
ชมดวงอาทิตย์ขึ้นตก วิหกท่องนภา
เหมือนโดนบังคับบิน ไปในถิ่นที่ใจไม่คุ้น
หมดหวังความฝันสูญสิ้น ไม่ได้บินดั่งใจต้องการ
ได้แต่เหลียวมองไปแสนไกล ถึงตรงฝั่งที่สุดฟากฟ้า
เหม่อมองร้องร่ำน้ำตา ท้องนภาไม่เป็นเสรี
ตัวฉันมีปีก โบกบินดั่งนก
ชมดวงอาทิตย์ขึ้นตก วิหกบินบนท้องฟ้า
โหยหาความสุข ปลุกฝันมั่นหมาย
บอกตัวเองว่าฉันทำได้ ไม่ยอมตายอย่างไร้เสรี
เหมือนโดนบังคับบิน ไปในถิ่นที่ใจไม่คุ้น
หมดหวังความฝันสูญสิ้น ไม่ได้บินดั่งใจต้องการ
ได้แต่เหลียวมองไปแสนไกล ถึงตรงฝั่งที่สุดฟากฟ้า
เหม่อมองร้องร่ำน้ำตา ท้องนภาไม่เป็นเสรี
เหมือนโดนบังคับบิน ไปในถิ่นที่ใจไม่คุ้น
หมดหวังความฝันสูญสิ้น ไม่ได้บินดั่งใจต้องการ
ได้แต่เหลียวมองไปแสนไกล ถึงตรงฝั่งที่สุดฟากฟ้า
เหม่อมองร้องร่ำน้ำตา ท้องนภาไม่เป็นเสรี
เหม่อมองร้องร่ำน้ำตา ท้องนภาไม่เป็นเสรี
