ทุกทุกครั้งที่เธอไม่มีใคร
ฉันคนนี้จะมายืนรอคอยเพื่อทำให้ได้อุ่นใจ
คอยดูแลเธอด้วยแสงรำไร
คล้ายว่าฉันเป็นเหมือนดังเทียนให้ใจเธอไม่ดับไป
รู้ทั้งรู้ว่าฉันเป็นใคร
รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่มีโอกาสได้เข้าไป
เพื่อครอบครองตัวและหัวใจเอาไว้
และเมื่อถึงวันที่เธอเจอใคร
เธอคงเดินจากไปและลืมว่าใจของฉันถูกทำร้าย
และตอนนี้คงหมคความหมาย
สิ่งที่เหลือมีเพียงตัวฉันที่ละลาย
หยดลงพื้นดินและจางหาย
ไม่มีฉันคนเดิมที่คอยทำให้เธออบอุ่นหัวใจ
( ไม่มีฉันคนเดิมที่คอยเคียงข้างเธออีก )
( ไม่มีฉันคนเดิมที่คอยเคียงข้างเธอตลอดไป )
อุณหภูมิของแสงเปลวไฟ
ในบางทีก็ร้อนจนทำให้ใจคนนั้นเปลี่ยนไป
แม้ว่าฉันพยายามเท่าไร
แต่มันก็ทำได้แค่เพียงเปล่งแสงงดงาม
และไม่นานมันก็จากไป
