ดวงตะวันลาลับไป ลอยไปสุดขอบฟ้า เอ่ยคำล่ำลา กับท้องฟ้าใหญ่
ยินเสียงสายลม กระซิบเจ้าดอกไม้ ลมหนาวเริ่มมาเยือนอีกแล้วซิ
* สกุณาบินลับตา ชวนพาใจหวั่นไหว อยู่ตรงนั้นเป็นอย่างไร สบายดีหรือเปล่า
ฝากบทเพลงผ่านสายลม ลอยไปกับเมฆขาว คืนนี้ให้เธอนอนหลับฝันดี
** ลาลับลาไป อยู่แห่งใดหนอ จวบถึงวันที่รอ จะกลับมาสดใส
เมื่อฝนทำเธอเปียกปอน เมฆหมอกเคลื่อนจางหาย
จะกลับมาพร้อมแสงของวันใหม่
เอ่ยคำลาพาเศร้าใจ หวนคิดคืนสุขสม ภาพฝันยิ่งห่างไกล ลอยไปตามสายลม
หากตะวันทอแสงงาม แม้ทุกข์หรือสุขสม จะเก็บมาให้เธอได้ชื่นชม จะเก็บมาให้เธอได้ชื่นชม
