เป็นห่วงฉันจริงใช่ไหม หรือไม่ได้ดั่งใจ
ต้องโดนซ้ำเติมตลอด จากคนรอบกาย
ไม่มีผู้ใดให้หวัง ยามเมื่อฉันอ่อนแอ
เฝ้าคอยแค่ใครสักคน ที่ยอมรับฉันได้
เหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกนี้ เสันทางที่มีก็ไกลเหลือเกิน
มีเพียงฉันหรือเปล่า ที่โดนทำร้ายเรื่อยมา
ต่อให้ดีเท่าไหร่ก็เหมือนไม่เคยจะพอ
เป็นเพียงฉันหรือเปล่า ที่ไม่มีใครเข้าใจ
จนตัวฉันหมดแรง ล้มลง ให้เขาได้ข้ามไป
ไม่เคยได้เป็นตัวเอง ต้องให้ฉันเป็นแบบใคร
ไม่เคยได้มีตัวตน ดั่งคนทั่วไป
ได้ยินแค่คำซ้ำๆ ฟังแล้วยิ่งปวดใจ
ความฝันฉันโดนทำลาย จบลงไปง่ายๆ
เหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกนี้ เสันทางที่มีก็ไกลเหลือเกิน
มีเพียงฉันหรือเปล่า ที่โดนทำร้ายเรื่อยมา
ต่อให้ดีเท่าไหร่ก็เหมือนไม่เคยจะพอ
เป็นเพียงฉันหรือเปล่า ที่ไม่มีใครเข้าใจ
จนตัวฉันหมดแรง ล้มลง ให้เขาได้ข้ามไป
ที่ตรงนี้ไม่ใช่ของฉันเลย อยากโบยบินสู่ฟากฟ้า
มีเพียงฉันหรือเปล่า ที่โดนทำร้ายเรื่อยมา
ต่อให้ดีเท่าไหร่ก็เหมือนไม่เคยจะพอ
เป็นเพียงฉันหรือเปล่า ที่ไม่มีใครเข้าใจ
จนตัวฉันหมดแรง ล้มลง ให้เขาได้ข้ามไป
ให้ฉันไม่หายใจ
ให้ฉันต้องเหลือแค่เพียงแต่ความสิ้นหวัง
ให้ฉันได้เจอเธอ
อย่าให้ตัวฉันหมดแรง ล้มลง
