* ต่อให้ฉันมีร่มถือไว้ เธอก็เลือกไปเปียกฝนกับเขา ทิ้งเรายืนเพียงลำพังกับความเศร้าใจ
ไม่เคยอยู่ในสายตา ไม่เคยอยู่ในหัวใจ ไม่มีค่าอันใด ไม่มีค่าอะไร สำหรับเธอ
ตักฉันที่เธอเคยหนุน กอดฉันมันไม่อุ่นแล้ว เรื่องราวดีๆ ที่เราเคยมี
วันนี้มันคงจาง คำว่ารักนั้นมันเลือนลาง เธอก็ทิ้งฉันไว้กลางทางสิ เอเย
ก็ยังไม่รู้ฉันผิดอะไร ถึงทำให้เธอต้องจาก และเค้าคนนั้นมันดีแค่ไหน ถึงทิ้งกันไปไม่ยาก
มีคำเป็นร้อยที่มันยังคาหัวใจ ตอนที่เธอเดินจากไปกับเขา ทิ้งไว้แค่เงา ไม่เหลือใคร
** ฉันทำได้แค่กอดตัวเองไว้ ในวันที่เหน็บหนาวในวันที่ดาวเริ่มจางไป
ขอให้เธอโชคดี ที่ได้เจอกับคนใหม่ รักกันให้คุ้มกับที่เธอทิ้งฉันไป
( * )
วันที่เธอร้องไห้จำได้ไหม ใครกันที่ซับน้ำตา
วันที่เหน็บหนาวกอดฉันเคยอุ่น แต่ทำไมใจเธอถึงเย็นชา
ให้ฉันยืนเดียวดายอยู่กลางฝน กับน้ำตาที่มันยังเอ่อล้น
เจ็บเพราะคนที่เคยบอกกันว่ารัก สุดท้ายก็ทิ้งไม่หันมา
( ** , * )
