* เราจะร่วมกันร้อง และจะไม่ยอมให้ใคร ทำร้ายเราได้อีก
ไม่มีชัยชนะ อิสรภาพไหนเลย จะเกิดขึ้นโดยบังเอิญ
ท้องฟ้าเปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิม ไม่มีหยาดฝน เมฆลุกเป็นไฟ ท่วมฟ้า
พื้นดินกลบคน จมกลืนน้ำตา ถูกเหยียบเย้ยตา ให้เมินความจริงที่เห็นอยู่
ถ้าเพียงแค่เราจะลุกขึ้นมา ร่วมเปิดปล่อยฟ้าที่โดนใครปิดเอาไว้
เปิดทางให้แสง ไล่ความมืดไป ให้ความกล้าหาญ รุกโชนในใจ ของทุกคน
มันอาจจะเหน็บหนาว มืดมิดจนปวดร้าว แต่อีกไม่นานจะผ่าน
ถ้าความเมตตาต้องพึ่งหัวใจ และการเห็นใจ ต้องพึ่งความเป็นคน
คงน่าเสียดายถ้ายอมจำนน ก้มอยู่อย่างคน ให้โดนย่ำเหยียบ อีกต่อไป
มันอาจจะเหน็บหนาว มืดมิดจนปวดร้าว ในทางที่เดินร่วมไป
มันอาจเหน็ดเหนื่อยหัวใจ ปลายทางอาจอยู่แสนไกล แต่มันไม่ไกลเกินถึง
