สายน้ำลำธารที่เคยรินไหล
มาวันนี้กลับมาเปลี่ยนแปลง
ผืนดินแห้งแล้งแยกแตกระแหง
กลับเปลี่ยนแปลงไปมากขึ้นทุกวัน
ป่าไม้ที่เคยอุดมสมบูรณ์
สูญสลายจนไม่มีชิ้นดี
อีกภูเขาที่เคยว่าเขียวขจี
มาวันนี้กลายเป็นเขาหัวโล้นไป
ก่อนจะสายเกินไปจงจำเอาไว้
ว่าธรรมชาติสำคัญเหนือสิ่งใด
หากว่าเราไม่ยอมไม่หยุดทำร้าย
อีกไม่นานธรรมชาติลงโทษเรา
ก่อนจะสายเกินไปจงจำเอาไว้
เราอยู่ได้ด้วยดินน้ำลมไฟ
หากว่าเราไม่ยอมไม่หยุดทำลาย
ธรรมชาติจะกลับมาลงโทษทัณฑ์
สุดแผ่นดิน แผ่นน้ำและสุดแผ่นฟ้า
ทั้งทรัพย์ในดินและสินในน้ำ
คนละไม้คนละมือมาช่วยกันทำ
กลับมาช่วยกันดูแลและรักษา
ก่อนจะสายเกินไปจงจำเอาไว้
ว่าธรรมชาติสำคัญเหนือสิ่งใด
หากว่าเราไม่ยอมไม่หยุดทำร้าย
อีกไม่นานธรรมชาติลงโทษเรา
ก่อนจะสายเกินไปจงจำเอาไว้
ว่าเราอยู่ได้ด้วยดินน้ำลมไฟ
หากว่าเราไม่ยอมไม่หยุดทำลาย
ธรรมชาติจะกลับมาลงโทษทัณฑ์
หากว่าสายเกินไป
ธรรมชาติลงโทษเราหากว่าสายเกินไป
ธรรมชาติลงโทษทัณฑ์
หากว่าสายเกินไป
ธรรมชาติลงโทษเราหากว่าสายเกินไป
ธรรมชาติลงโทษทัณฑ์
