ในความเป็นจริงของการเดินทาง
ไม่ว่าอย่างไรสักวันต้องถึงวันสิ้นสุด
ในการเดินทางของคนสองคน
จะช้าจะเร็วสุดท้ายก็ต้องแยกจาก
* วันนี้ทั้งเธอและฉัน ต่างสุดหนทาง
แต่ฉันเข้าใจ และคิดว่าเธอก็คงจะเข้าใจ
** อย่างน้อยเราก็เคยได้ใช้วันเวลา
อย่างน้อยนาฬิกาหัวใจเคยตรงกัน
สุดท้ายแม้ว่าเราไม่ได้ไปด้วยกัน
แต่จะจำไว้ ว่ารักนั้นเคยเป็นของเรา
บนการเดินทาง ของเธอกับฉัน
มีทั้งรอยยิ้มและคราบน้ำตารวมปนเป
แต่ฉันขอจำ ไว้เพียงแต่สิ่งดี
ปล่อยทิ้งทุกความเสียใจไว้ในอดีต
ซ้ำ (*,**)
เผื่อวันหนึ่งบังเอิญนั้นเราพบกัน
รอยยิ้มจะยังอยู่ บาดแผลต่างลืมไปหมดแล้ว
ซ้ำ (**)
