มอง ลิบลิ่วแถวทิวพนา
ใกล้ค่ำย่ำสนธยา กลุ่มชาวนาก็เริ่มจากงาน
คุณพ่อเดินหน้า เราพากันเดินกลับบ้าน
ท้ายสุดนั่นคือแฟนฉัน
เมื่อ ก่อนนั้น รักปาน จะกลืน
สอง เราเดินเคียงคู่สุขสันต์
อยู่อย่างนี้ทุกวัน เธอกับฉันรักกันหวานชื่น
เป็นบางโอกาส เรานัดพบกันกลางคืน
ว่ารักจะไม่เป็นอื่น จะยั่งจะยืนไม่จากไม่จร
แต่พอไม่นาน เธอจากบ้านเกิดเมืองเรา
ทุ่งนาดูช่างเงียบเหงา
จากบ้านเราเข้าพระนคร
คงลืมเสียแล้วน้องแก้วเคยรักมาก่อน
มันเหมือนเป็นลางสังหรณ์ ว่าต้องจรจากฉันไกล
แล้ว ต่อมามินานเท่าไร
ข่าวเธอนั้น หายไปก็กระจายอายคนแถวนั้น
จะรอจนกว่า เธอนั้นจะมาเยี่ยมบ้าน
ฉันคอยเธอนานแสนนาน
ไม่เห็นเธอนั้นผ่านมาอีกเลย
ดนตรี 8 Bars..6...7...
8...แล้ว ต่อมามินานเท่าไร
ข่าวเธอนั้น หายไปก็กระจายอายคนแถวนั้น
จะรอจนกว่า เธอนั้นจะมาเยี่ยมบ้าน
ฉันคอยเธอนานแสนนาน
ไม่เห็นเธอนั้นผ่านมาอีกเลย
